~*Be TanHa DEle AshEgH kHoOSh amADid*~

زندگي من در تو خلاصه مي شود

از چشمهاي معصومت نمي توانم گله اي داشته باشم

چون تنها آيينه اي بودي که مرا در خود نشان ميدادی

 بفهم که خيلي سخت ست ببيني ...

ديگر هيچ آيينه اي نشانت نمي دهد

 

 آبی تر از آنیم که بی رنگ بمیریم 

 از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم

 تقصیر کسی نیست که اینگونه غریبیم

 شاید که خدا خواست  که دلتنگ بمیریم

 

عشق چیست؟      

      به کوه گفتم عشق چیست؟        لرزید.

      به ابر گفتم عشق چیست؟          بارید.

     به  باد گفتم عشق چیست؟          وزید.

      به پروانه گفتم عشق چیست؟       نالید. 

      به گل گفتم عشق چیست؟          پرپر شد. 

      و به انسان گفتم عشق چیست؟

      اشک از دیدگانش جاری شد و گفت؟  دیوانگیست!!!      

     هرگز تو را فراموش نخواهم کرد    

    حتی اگر مرا از یاد ببری    

    و هرگز از تو رنجور نخواهم شد    

    چرا که دوستت دارم    

    دیوانه وار عاشقت شدم...    

    چرا که مهربانی را در تو دیدم    

    با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی..    

    و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم.....    

    نه تو از عشق من دست می کشی    

    و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود..    

    سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است...    

    و اگر با مژگانت اشاره ای کنی....    

    فرسنگها...را خواهم پیمود....    

    چرا که شب عشق بسیار طولانی ست...    

    و قلبم در آرزوی تو می سوزد....    

    آنگاه که از برابر  دیدگانم دور شوی.....    

    خورشید وجودم پنهان می گردد.....    

    ابر های غم و اندوه مرا در بر می گیرد....    

    و به دنیای غریبی می برند....    

    همیشه در قلبم حضور داری....    

    عشقت زندگیم را گلباران کرده است..     

....

اشتباه

  آن کس که میگفت دوستت دارم 

 عاشقی نبود که به شوق من آمده باشد 

 رهگذری بود که روی  برگهای پاییزی 

 را ه میرفت صدای خش خش برگها همان آوازی  

 بود که من گمان میکردم 

 خداحافظ  

  چه تلخ است آخر این داستان امشب   

    غروری خسته ما را می کند نامهربان امشب  

   همین یک عشق ساده راز پیوند بزرگی بود  

  چه شد این پل فرو پاشید از هم ناگهان امشب؟  

   تو وقتی نیستی من هر کجا باشم دلم تنگ است  

  چه فرقی می کند بی تو زمین و آسمان امشب؟  

  من و یک روح سرگردان و اقیانوسی از غربت کجایم می کشد  

  این کشتی بی بادبان امشب؟   

  مپرس از لرزش دست و دلم که کوه اگر باشد  

  کمر خم می کند در زیر این بار گران امشب  

  چه می گویی که فردا عاشقت را ترک خواهی کرد   

  من از دلواپسی جان می سپارم بی گمان امشب   

  تو از من،من هم از دنیا... وداعی سخت دلگیر است  

   گل من تا سحر،در پیش این عاشق بمان امشب   

آیا فردا دوستم خواهی داشت؟

        آیا فردا هم دوستم خواهی داشت

      آیا فردا هم دوستم خواهی داشت؟

من به دو چیز عشق می ورزم یکی تو و دیگری وجود تو

به دو چیز اعتقاد دارم یکی خدا و دیگری وجود تو

من در این دنیا دو چیز می خواهم تو و دیگری خوشبختی تو

من این دنیا را برای دو چی می خواهم یکی تو

و دیگری برای با تو موندن تا همیشه

با تمام وجودم دوستت دارم

   
                      agar bad bodam mivazidam

agar khorshid bodam mitabidam

va agr khoda bodam miafaridam

va to

agar bad bodi be  entezarat

mineshanstam

 agar khorshid bodi

dar partoe to  zendegi mikardam

va agar khoda bodi be to iman

miavardam

 خدایا تو خود می دانی که انسان بودن و 

                                   خدایا    

                                    اکر تو درد عشق را می کشیدی   

                              تو هم جدایی را به تلخی می کشیدی         

                       اکر چون من به مرک آرزوها می رسیدی    

               پشیمون می شدی از این که عشق را آفریدی ........    

زندگی مال تو 

مرگ مال من

راحتی مال تو

گرفتاری مال من

شادی مال تو

غم مال من

همه چی مال تو

ولی تو مال من